|
هیچ کس ویرانیم را حس کرد... وسعت تنهاییم را حس نکرد... در میان خنده های تلخ من... گریه پنهانیم را حس نکرد... در هجوم لحظه های بی کسی... درد بی کس ماندنم را حس نکرد... آنکه با آغاز من مانوس بود... لحظه پایانیم را حس نکرد... |
+ نوشته شده در پنجشنبه دوم آبان ۱۳۸۷ ساعت 21:52 توسط قاطي
|
اگه میخواین که اسمتون بره جز’ پیوندام ، اسم منو لینک کنین و خبرم کنین از نظرات ، تا منم لینکتونو بزارم