قاطي

اصولاً آدمها دو نوعند:

یعنی آدمها میتوانند

خوب باشند یا نباشند

بد باشند یا نباشند

دزد باشند یا نباشند

قهرمان باشند یا نباشند

فاشیست باشند یا نباشند

عاقل باشند یا نباشند

نادان باشند یا نباشند

جاهل باشند یا نباشند

خایه مال باشند یا نباشند

.

مفید باشند یا نباشند

.

.

.

و ...

هزار نوع دو نوعی دیگر از این دست. ولی آنچه به نظر بنده مهمتر از اینه که یه آدمی در کدوم یک از این دو نوع متفاوت دسته بندی بشه، این است که اون شخص بخواهد و بتواند جایگاه واقعی خودش رو تشخیص بده، البته برخی از جایی که به دلایل گوناگون فعلاً در آن هستند رضایتی ندارند و همه شاید بخواهند در این دسته بندی جزءی از دسته "ثروتمند باشند" را اختیار کنند ولی متاسفانه در اکثر موارد واقعیت با ایده آل های ما فرقی از زمین تا آسمان دارد، البته این عدم هماهنگی آمال و واقعیات فقط در مورد ثروت و دارایی نیست و در موارد دیگری هم صادق می باشد بالفرض مثال کمتر کسی شاید پیدا بشه که بخواهد در گروه دزدها دسته بندی بشه ولی بدبختی اینه که امروز روز خیلی ها با همین دزدی زندگی می کنند و صد البته منظورم فقط بالا رفتن از دیوار مردم نیست. در این بین کسانی هم هستند که تا حالا فکر نکردند جزیی از کدام دسته اند و یا شاید هم نخواسته اند بدانند که کدوم طرفی هستند مثلاً آدمهای زیادی را می بینید که دو ساعت به پلیسی که می خواهد جریمه شان بکند خایه مالی می کنند و دم تکان می دهند و بعد از اینکه پلیس رحم می کنه و جریمه نمی کنه، هنگام شرح ماجرا شب هنگام به خانوم مربوطه شان از عبارت "مخشو تیلیت کردم استفاده می کنند.". یا کارمندی که در اداره ای اختلاس(شما بخوانید دزدی) میلیاردی می کنه، خیلی راحت فلسفه می بافه و می گه مگه حق گرفتنی نیست منم دارم حقمو از این زبان نفهم ها می گیرم. و هزاران مثالی از این دست که فراوانند.

حالا من می خوام بدونم آیا فکر کردیم که جزیی از دسته فاشیستها، بی ادبان، یاوه گویان و ... هستیم یا نه به اون یکی از گروه آدمهای مفید، منطقی و ... وابستگی داریم. یکم فکر کنیم بد نیست.

ممنون