ساقیا در ساغر هستی شراب ناب نیست "باران ببار" ببار ابر بهاري كه دل دگر گون است نگه شكسته ورنجور وغرق در خون است اميد وصل به كنج دلم دگر پوسيد غبار ياس ز قلبم ببر كه محزون است اسير چشم سياهي خمار ماندم وبين خجل زقصه من غصه هاي مجنون است ني نواي من اينك چو نينوا غمگين روان سرشك زچشمم چو رود كارون است به بند جمله ي خوبان وبي صدا همه عالم خدا ، خدا تو بگويم كه اين چه افسون است ببار ابر بهاري كه باز نوبت توست بشوي چهره ي دنيا زهر چه مفتون است اذان عشق شنيدي نماز باران خوان كه غرق در عطش اين سينه هاي گلگون است رهت به ميكده گر خورد حال ساقي پرس كه حال ساقي مجلس چو دل دگرگون است بگفت شعر تو فرياد كم زحافظ نيست لسان غيب به رويا شبي،چه ميمون است (فرياد) **************************** شعرهايي كه در پايان اونها اسم خودم (فرياد) را نوشتم از سروده هاي خودم هستند لطف كنيد با گرفتن ايراد از اونها د رپيشرفتم كمك كنيد **************************** بگزار سر به سينه ی من تا که بشنوی آهنگ اشتياق دلی دردمند را شايد که بيش از اين نپسندی به کار عشق آزار اين رميده ی سر در کمند را بگذار سر به سينه ی من تا بگويمت اندوه چيست عشق کدام است غم کجاست بگذار تا ببويمت اين مرغ خسته جان عمری در هوای تو از آشيان جداست بگذار تا ببوسمت ای نوشخند صبح بگذار تا بنوشمت ای چشمه ی شراب بيمار خنده های توام بيشتر بخند بيشتر بخند خورشيد آرزوی منی گرم تر بتاب گرم تر بتاب ------------------------------------فريدون مشيري در زماني كه مجال گريه نيست پس به حال گريه ها بايد گريست من به خود ناليدم از درد گران كو طبيبي تا بداند درد چيست با چنين دردي كه طاقت سوز شد ميتوان آيا سلامت بود وزيست در ديار خود شدم غربت نصيب كس نگفتا اين غريب دهر كيست شاكي ام از ناكسان صد دله روزگاراني كه قحط يك دليست اگر کسی ترا آنطور که میخواهی دوست ندارد به این معنی نیست که تو را با تمام وجودش دوست ندارد. گارسیا مارکز
و آنچه در جام شفق بینی بجز خوناب نیست
زندگی خوشتر بود در پرده وهم خیال
صبح روشن را صفای سایه مهتاب نیست
شب ز آه آتشین بکدم نیاسایم چو شمع
در میان آتش سوزنده جای خواب نیست
مردم چشمم فرومانده است در دریای اشک
مور را پای رهایی از دل گرداب نیست
خاطر دانا ز طوفان حوادث فارغ است
کوه گردون سای را اندیشه از سبلاب نیست
ما به آن گل از وفای خویشتن دل بسته ایم
ورنه این صحرا تهی از لاله سیراب نیست
آنچه نایاب است در عالم وفا و مهر ماست
ورنه در گلزار هستی سرو و گل نایاب نیست
گر ترا با ما تعلق نیست ما را شوق هست
ور ترا بی ما صبوری هست ما را تاب نیست
گفتی اندر خواب بینی بعد ازین روی مرا
ماه من در چشم عاشق آب هست و خواب نیست
جلوه صبح و شکرخند گل و آوای چنگ
دلگشا باشد ولی چون صحبت احباب نیست
جای آسایش چه می جویی رهی در ملک عشق
موج را آسودگی در بحر بی پا یاب نیست
+ نوشته شده در سه شنبه هفتم آبان ۱۳۸۷ ساعت 14:51 توسط قاطي
|
اگه میخواین که اسمتون بره جز’ پیوندام ، اسم منو لینک کنین و خبرم کنین از نظرات ، تا منم لینکتونو بزارم