قاطي

چه آتشی به دل زند کرشمه های نغمه اش
پیاله با خرابی اش چنین صفا نمی دهد
تمام هستی ام شود درخشش دو آینه
چه سود ضرب پلک او به من وفا نمی دهد...

دو آفتاب آتشین به زیر ابر پلک تو
عبث امید خامشی که آشنا نمی دهد
گرفته یار تازه را بغل به پا شود کنون
برون رود خدافظی ولی به ما نمی دهد

به دست یار بی وفا سه تار با وفای من
برو که این جهان غزل به بی نوا نمی دهد
چه سود التماس دل به زیر سرو قامتش؟
که آرزوی رفته را به من خدا نمی دهد....

---------------------------------------------------------

دوست دارم خنده باشم بر لبانت نقش گیرم دوست دارم عشق باشم در قلبت جایی بگیرم دوست دارم شمع باشم و به یاد تو بسوزم دوست دارم اشک باشم تا که در چشمت بریزم دوست دارم هر چه هستم هر چه باشم با تو باشم با تو باشم....       ¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤ به من گفت اگر مرا دست داری قلبت رو از سینه بیرون بیاور و به من بده. من در آرزوی رسیدن به او قلبم را بیرون آوردم و روبرویش گرفتم اما او قلبم رو ندید و در دور دست ها به دنبال عاشقی دیوانه می گشت و نمی دانست که قلب من فقط برای او می تپد                                                     و دیوانه تر از من کسی نیست و عاشقتر از قلب من... ٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬  كردم تا         ٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫