قاطي

مهربونم تا کی می خوای بشینی و زل بزنی

به آینه به قاب عکس رو غصه هات پل بزنی

عزیز من تا کی می خوای خنده رو زندونی کنی

تا کی می خوای با گریه هات قلبمو ویرونی کنی

طاقت ندارم ببینم اشکهای مهربونتو

دل ندارم تا بشنوم سوز دل جوونتو

نمی تونم نگات کنم وقتی که اشک تو چشماته

امید من شنیدن دوست دارم از لبهاته

مهربونم دوست ندارم همسفرت غصه باشه

توغربت تنهایی هات خاطره هات شسته باشه

حتی اگه بگی برو می رم ولی دوستت دارم

فقط واسم اشکی نریز طاقت گریه ندارم

می رم یه گوشه می شینم خنده رو زندون  می کنم

به حکم دل شکستگی قلبمو ویرون می کنم