قاطي

با یادت سرمستم ای نگار آسمانی

سلام ملت احوالتون؟میزونین؟قربان شما ممنونم منم خوبم .جریان این دامنه ممکنات رو که نفهمیدیم شما ها فهمیدین؟والا زیر سیکلم صحبت کنین بفهمیم.ملت همه دپسرده شدن هدف هاشونم گم کردن حالشون هم بد شده عنقریب رو به موتاً زبونم لال خدا نکنه منم باشم اینجوری میشم خودم هم نفهمیدم منظورم چی بود جدی نگیرین

من نمیدونم چرا این سه تفنگدار ضریب تفهیم(zt)شون گاهی وقتا میاد پایین نه که حالا همیشه بالاست؟هر چیزی رو باید تقرباً ۵ بار براشون گفت آخرشم اونی که باید رو نمیگیرن بعد میشینن برا خودشون نتیجه گیری میکنن و......

این مسابقه نقاشی رو نمیخواین بر پا کنیم صفا میده ها والا باور کنین خیر سرتون آپلود کردن رو که بلدین یه نقاشی میکشین بعد یه عکس ازش بگیرین آپلودش کنین بعد بزارین توی این وبلاگ بی روح حالا خواستین در مورد اثر زیباتون یه نظر هم بدین 

قصه ،داستان قصه امیر ارسلان نامدار اصل تهرانی فرد من رفتم مخم سولفاته شد

سبز باشین 

با یادت سرمستم ای نگار آسمانی

قصه نیستم که بگویی

نغمه نیستم که بخوانی

صدا نیستم که بشنوی

یا چیزی چنان که ببینی

یا چیزی چنان که بدانی

من درد مشترکم    مرا فریاد کن    

کجایی تو؟     کدام من؟   وجغرافیای ما کجاست؟؟؟؟