قاطي

همچوحیوانی به زنجیر

همچوپرنده ای درقفس

ما کدامین ازاده ایم

که اسیرهوس هاییم

پروبال شکسته به اسمان می نگریم

ماکدامین انسانیم

همچوحیوان درنده خوی

خون یکدیگربریزیم

درپی نان پنجه درگردن هم نهیم

خشت هارابالابریم

تابنای نابودی دیگری سازیم

مادست وپابسته ایم

امابااندیشه ی پرواز

دراسمان خیال

درحصارزمان چگونه توان ازدژهای ثانیه هاگذشت

چگونه ازپشت دیوارهااینده رادید

مابازنجیرهای  بسته زندانیم درحصارزمان