0001

تو که نیستی غم غربت با منه
همیشه یه دنیا حسرت با منه

تو که نیستی روزا با شب یکی اَن
هر دوشون تاریکن و تاریکی اَن

با تو ماهو همه جا می بینم
حتی خورشیدو شبا می بینم

بی تو این دنیا که تو چنگ منه
دیگه چنگی به دلم نمی زنه

می دونستی پیش تو گیره دلم
می دونستی بری می میره دلم

ای دل صاب مرده باز تو رو خواب برده
پاشو از خواب و ببین دنیاتو آب برده

دارم از این همه گریه آب میشم
رو سر دنیا دارم خراب می شم

خیلی مأیوسه دلم یه کاری کن
داره می پوسه دلم یه کاری کن

غم و غصه شده حقِّ دل من
به همینا مستحقه دل من

دلی که بی تو بتونه دل باشه
به خدا بهتره زیر گِل باشه

می دونستی پیش تو گیره دلم
(آی) می دونستی بری می میره دلم

mmm

 

 

0001 

تو چنگ ابرای بهار افتادم و درنمیام

چشمامو سرزنش نکن از پسشون برنمیام

پیر شدم تو این قفس، یه کم بهم نفس بده

رحم و مروتت کجاست، جوونیامو پس بده

فکر نمیکردم بذاری زار و زمین گیر بشم

فکر نمی کردم که یه روز

این جوری تحقیر بشم

اون همه که دلم برات به آب و آتیش زده بود

حتی اگه سنگ بودی ، دلت به رحم اومده بود

دلش نخواست و نمی خواد یه روز به حرفام برسه

شاید می خواد رقیب من به آرزوهام برسه

پسند من تو هستی که این همه بخت من سیاست

دلبر خودپسند من قله ی خوشبختی کجاست؟

ازت می خواستم بمونی ، بهت می گفتم که نری

این روزا نیستی اما باز ، به پات می افتم که نری

تو فکرتم اما دلم

هی میگه فکرشم نکن

یه کم به فکر تو نبود

پس دیگه فکرشم نکن

فکر نمیکردم بذاری زار و زمین گیر بشم

فکر نمی کردم که یه روز

این جوری تحقیر بشم

اون همه که دلم برات به آب و آتیش زده بود

حتی اگه سنگ بودی ، دلت به رحم اومده بود

ازت می خواستم بمونی ، بهت می گفتم که نری

این روزا نیستی اما باز ، به پات می افتم که نری

mmm

عشق من به تو

مانند رود كوهستاني است

پيوسته و پايدار

عشق من به تو

شبيه تابش ابدي خورشيد است

يا مانند دريا كه هرگز نمي آسايد

امواج قوي و نجيبش

كه از آغوش بازش پيوسته مي گذرد

عشق من به تو

مانند درختي است

كه در قلب ريشه كرده است

عشقي بي قيد و شرط

حقيقي و ابدي

و خاموش نشدني

دوست دارم....

نه فقط به خاطر چراغانی چشمانت وقتی شقایق را زمزمه میکنی...

بخاطر همه آنچه که بر من ارزانی داشتی....عشق را.... چگونه بودن را....

معلم عشق من...........ای شعله شکوه عشق...

 

 

 

 

 

 

 

بدون تو سنگم کنار تو ابرم

بذار تا گریه کنم سر اومده صبرم

***
نه گریه مونده برام نه خنده مونده برام

فقط یه کابوس کشنده مونده برام

***

کسی که هستیشو به وعده هات داده

یه بار بپرس چرا به این روز افتاده

***

همش تو این فکرم الان تو فکر چیه

کجاست چیکار میکنه؟ الان کنار کیه؟

***

اگه یه روز مردم بیا و گریه کنان

یه شاخه نیلوفر بذار روی قبرم

***

یه حس گیج و سمج همیشه همدممه

میگن شکنجه بسه میگم بازم کممه

***

نگات چرا چشمی به من نمیدوزه

چرا برای دلم دلت نمیسوزه

***

تو فکر و ذکر منی ولی ازم دوری

دلت نخواسته منو نگو که مجبوری

mmm

 

 

 

mmm

به تو تبریک میگم که به تو باختم و

زیر پا له کردم دل خود ساختمو

به تو تبریک میگم که دلم پیش تو بود

که تموم زندگیم توی آتیش تو بود

مگه چی خواستم ازت به جز عاشق بودن؟

که چشام برای تو آینه دق بودن

بگو چی کم داشتم که بریدی از دلم

به کدوم مقصودت نرسیدی از دلم

به تو تبریک میگم که بیخودی

توی زرق و برق دنیا گم شدی

و به تو تبریک میگم گم شدن رو

گل گلخونه ی مردم شدن رو

دلی غمگین تر از دل من هم مگه هست

تو نشون من بده دل غمگین اگه هست

تو صدای قلبمو نشنیدی ای وای

مردم از چشمای تو دیگه از من چی میخوای؟

به تو تبریک میگم به تسلای دلم

که دل سنگیت رو بذاری جای دلم

این منم که از دنیا مونده و وامونده

این منم که هرچی داشت پای تو سوزونده...

0001

ای وای بر من که:

چه ساده بودم و به تو دل بستم و چه ساده ترم که نمیتوانم ازت دل بکنم...

و حقم اینکه : تو منو اینجوری له ام کنی آره این حق منه مگه نه...؟

 

 

 

 

0001

تو ناز میکنی ، من ناز میکشم ، این منطق کیه؟
انگار پیش تو فرقی نمیکنه کی عاشق کیه

روح تو مریمه ، چشم تو نرگسه ، دست تو نسترن
روح تو ، دست تو ، چشم تو ، عشق من
گلخونه منه ، گلخونه منه

وقتی که خاطره ، غمگین تو هنوز ، تو خونه منه
یعنی که بار غم ، بی تو شبانه ، رو شونه منه

غم بار عشقت رو ، رو دوش میکشم، پا پس نمی کشم
با این خیال پوچ ، که چشم های تو ، دیوونه منه...

m0m0m0m1

۰۰۰۱ مهربانم دوست دارم تا همیشه با این که تو ...