قاطي

غم اگر سيرم كند،غصه اگر پيرم كنددست بزرگ آسمان اگر زمين گيرم كند،بازم ميگم دوست دارم.

بزرگترين آرزوم اينه كه كوچكترين آرزوي تو باشم.

آنچنان عاشق باش كه هيچ ايرادي را نبيني نه انقدر بيني كه هرگز عاشق نشوي.

وحشت از ابري ندارم كه مدام بر دل ببارد/وحشت از اجل ندارم كه مرا در خاك بكارد/روزگارانم گذشت با عشق و اميد اي خدا/مي هراسم از حضوري كه مرا تنها گذارد.

من يه ماهيم كه تو آكواريوم دل تو زندگي مي كنم،ميدوني اگه دلت بشكنه من ميميرم ؟

دوست دارم اشك باشم گوشه چشمت بشينم،تا اگه روزي بيفتم صورت ماهتو ببوسم.

من عاشقم همين و بس غصه نداره بي كسيم/قشنگي قسمت ماست كه ما به هم نمي رسيم.

مرداب براي بدست آوردن نيلوفر سالها مي خوابه تا آرامش نيلوفر بهم نخوره،پس اگه كسي رو دوست داري براي داشتنش سالها صبر كن.

كاش مي شد بوسه بارانت كنم/جان عاشق را به قربانت كنم/اي كه دور از منو در قلب مني/باوفا باش كه دنياي مني.

شهر به شهر گشتم،زيبا تر از تو نبود/قصه به قصه خواندم،تنها تر از تو نبود/دنبال جايي براي غرق شدن مي گشتم/دريا به دريا گشتم،دريا تر از تو نبود.

مشترك عزيز،اعتبار دوستي شما رو به اتمام است0 لطفا براي شارژ مجدد آن يك بوسه بفرستيد.

معشوقي از عاشق پرسيد؟من قشنگم:عاشق جواب داد:نه...پرسيد دلت مي خواد با من باشي؟باز جواب داد:نه...اگه تركت كنم گريه ميكني؟...نه.معشوق با چشمان پر از اشك مي خواست عاشق رو ترك كنه كه عاشق دست معشوق رو گرفت و گفت:تو قشنگ نيستي بلكه زيبايي...من نمي خوام با تو باشم من نياز دارم با تو باشم...اگه بري گريه نمي كنم،ميميـــــــــرم.

تا حالا كفشاتو نگاه كردي؟دوتا همراه،دوتا عاشق كه بي هم ميميرن،باهم خاكي مي شن،بدون هم زير بارون نميرن،كاش آدما از كفشاشون ياد بگيرن.

گويند غروب جاييست كه زمين آسمان رو مي بوسد،امشب برات غروب مي كنم،كجايي آسمان من؟

ما در هيچ سرزميني زندگي نمي كنيم،منزل حقيقي ما قلب كسانيست كه دوستشان داريم.

اگر بگريم گويند عاشق است،اگر بخندم گويند ديوانه است،پس مي گريم و مي خندم تا بگويند يك عاشق ديوانه است.

انقدر در كشتي عشقت نشينم روز و شب/يا به ساحل ميرسم يا غرق دريا مي شوم.

گويند ضريح چشم تو معجزه دارد،اي كاش من زائر چشمان تو بودم.

تو مرا مي فهمي من تورا مي خواهم،تو مرا مي خواني من تورا ناب ترين شعر زمان مي دانم و تو تا ابد در دل من ميماني.

بزرگترين درد دنيا اين است كه بداني،پناهگاه لحظاتت پناهگاه ديگري دارد.

ديوانه را محبت آرام مي كند،ما را محبت تو ديوانه مي كند.

كسي كه به دل نشست،نشستنش مقدس است/حتي اگه نخواهد، نفس كشيدنش بس است.

يكبار از كنار دريا عبور كردي يك عمر امواجش براي بوسيدن جاي پات ميان و ميرن.

براي قلب مهربان تو كه اولين حكايت بي انتهاي عشقم هستي مي نويسم:عاشقانه دوستت دارم.

هر وقت تونستي برف رو سياه كني،پر كلاغ رو سفيد كني،آتيش رو بوس كني،توي آب يه نفس عميق بكشي،اون موقع منم مي تونم فراموشت كنم.

زيباترين عكس ها در اتاق هاي تاريك ظاهر ميشن،پس هر وقت تو قسمت تاريك زندگيت واقع شدي،بدون كه خدا قصد داره يه تصوير زيبا ازت بسازه.

زندگي حكمت اوست...زندگي دفتري از حادثه هاست...چند برگي رو تو ورق خواهي زد،مابقي رو قسمت.

اگه يه روز تورو فروختم،فكر نكن آدم فروشم من گل فروشم.

قسم بهLove پاكم/ز عشقYou هلاكم/اي گل ريشه ريشه/I Love You هميشه.

عكس لبخندت مرا ابري كرد،عكس تو خنده به لب داشت ولي اشك چشمان مرا جاري كرد.

گويند شيشه احساس ندارد،ولي وقتي روي شيشه ي بخار گرفته اي نوشتم دوستت دارم،آرام گريست.

اگه با ديدن من غم تو دلت جا ميشه،ميميرم كه تا ابد قلب تو آروم بگيره.

درون كوچه ي قلبم چه غمگينانه مي پيچد صداي تو كه مي گفتي:به جز تو دل نمي بندم.

هر قطره اشك نشان دل شكستگي ست،هر سكوت نشان تنهايي ست،هر لبخند نشان مهرباني ست و هرSmsنشانه اي از دلتنگي من براي توست.

دوصتت دارم با«ص»صابون تا همه تو كفش بمونن.

هفت شهر عشق:شهر اول:نگاه و دلربايي.شهر دوم:ديدار و آشنايي.شهر سوم:روزهاي شيرين طلايي.شهر چهارم:بهانه،فكرجدايي.شهر پنجم:باوفايي.شهر ششم:دوري و بي اعتنايي.شهر هفتم:اشك،آه و تنهايي.

باوفا باشي جفايت مي كنند/بي وفايي كن وفايت مي كنند/مهرباني گرچه آييني خوش است/مهربان باشي رهايت مي كنند.

گرچه دنيا فراموش كند خاطره ها ،تو فراموش نكن آنچه ميان من و توست.

جاده ي عشق تا اطلاع ثانوي ليز و لغزنده مي باشد؛از عاشقاني كه قصد سفر در اين جاده را دارند،تقاضا مي شود خود را به زنجير محبت و صميميت مجهز كنند.«پليس راه عاشقان»

صرف فعل بوسيدن:بوسيدم،بوسيدي،چه حالي داد.

خداي من اگر قلب داشتم،كينه و نفرت هاي خود را بر روي يخ مي نوشتم و در انتظار برآمدن خورشيد مي ماندم.«گابريل گارسيا ماركز»

ميدوني فرق تو با عشق،زندگي و گل چيه؟عشق يك كلمه ست اما تو معني اوني،زندگي اجباره اما تو دليل اوني و گل يه گياه ست اما تو عطر اوني.

كهنه فروش داد مي زد:چراغ شكسته مي خريم،كفشاي كهنه مي خريم،اسباب كهنه مي خريم،بي اختيار داد مي زنم:آهاي كهنه فروش قلب شكسته مي خري.

دريا باش تا اگر كسي سنگي به سويت پرتاب كرد،سنگ غرق شود،نه آنكه تو متلاطم شوي.

هر وقت احساس كردي گناه كسي آنقدر بزرگ است كه نمي توني او را ببخشي،بدان كه اشكال در كوچكي قلب توست،نه در بزرگي گناه او.

انسان با سه بوسه تكميل مي شود:1-بوسه ي مادر كه با آن پا به عرصه ي خاكي مي گذارد.2-بوسه ي عشق كه يك عمر با آن زندگي مي كند.3-بوسه ي خاك كه با آن پا به عرصه ي ابديت مي گذارد.

مي نويسن«د-ي-د-ا-ر»تو اگر بي من و دلتنگ مني، يك به يك فاصله ها رو بردار.

دوست داشتن هميشه گفتن نيست؛گاه نگاه است و سكوت...

آغاز كسي باش كه پايان تو باشد/در روح كسي باش كه در جان تو باشد.

ديگه از چشام افتادي«مي دوني كجا»؟افتادي صاف تو قلبم.

زندگي چيزي نيست كه لب طاقچه ي عادت از ياد من و تو برود.

آلبرت انيشتين مي گه:عشق مثل ساعت شني مي مونه،هم زمان كه قلب رو پر مي كنه،مغز رو خالي مي كنه.

هنر شمشيرآن است كه يكي را دوتا مي كند اما هنر عشق آن است كه دوتا رو يكي مي كند.

منم تنها ترين تنهاي تنها/تويي زيبا ترين زيباي زيبا/منم يلداي بي پايان عاشق/تو بودي مرهم زخم شقايق/نگاهت را پرستم اي نگارم/فداي تار مويت هرچه دارم.

شيشه پنجره را باران شست/از دل من چه كسي نقش تو را خواهد شست؟

ميدوني بهترين دوست تو كيه؟كسي كه اولين قطرات اشك تو را مي بينه،و دوميشو پاك مي كنه و سوميشو به لبخند تبديل مي كنه.

مي دوني چرا خدا به همه دوتا دست،دوتا پا،دوتا چشم داده ولي به همه يه قلب داده؟تا طرف بگرده و اون يكي قلب رو پيدا كنه.

اگه رفتم تو يادم كن،اگه مردم تو خاكم كن،اگه ماندم با مهر خودت شادم كن.

كاش بودي تا دلم تنها نبود/تا اسير غصه ي فردا نبود/كاش بودي تا براي قلب من/زندگي اينگونه بي معنا نبود/كاش بودي تا لبان سرد من/قصه ي كوي غصه و غم ها نبود/كاش بودي تا نگاه خسته ام/اينچنين پر سوزو پر سرما نبود/كاش بودي تا زمستان دلم/بي خبر از موج و از دريا نبود/كاش بودي تا نگاه خسته ام/اينچنين غمناك و ناراحت نبود/كاش مي شد قلب وسعت مي گرفت/پروانه عشق با شمع الفت مي گرفت/كاش مي شد در پس احساسات/خنده ها از اشك سبقت مي گرفت.

زندگي رويش يك حادثه نيست زندگي رهگذر خاطره هاست.

زخمه اي با رنگ عشق بر زخمه اي از كاه گل/آشنايم كرده اي با رفتنت با خون دل/زخمه را باران بشويد داغ دل را كس نبيند/ حرف دل به كس نگويم تو كه رفته اي چه حاصل.

شمع سوزان مني اينگونه خاموشم نكن/گرچه دور افتاده ام اما فراموشم نكن.