وداع
بريد به زندگي بگيد كه ديگه دوستش ندارم
بعد يه عمر غصه و غم ميخوام كه تنهاش بگذارم
هر كاري خواسته با دلم كرده و باز منتظره
كه عمر باقيمانده را يه جوري با خود ببره
زندگي خودت ميدوني كه عمر من حروم شده
با يك غم بي انتها هر چه بوده تمو م شده
از كي بگيرم عمرما جواني من كجا رفت
عزيزترينم را مي خوام نگو كه پيش خدا رفت
شكايت از تو را كجا پيش كدام قاضي برم
به كي بگم ز دست تو چه خاكي آمد به سرم
عاشقت هيچوقت نبودم خيال نكن ديوونتم
آنقدر مرا عذاب دادي كه فكر ترك خونتم
زندگي كاري كردي تو كه از وجودت سير شدم
هنوز جوان نگشته ام از جور دوران پير شدم
برو ديگه نبينمت شايد فراموشت كنم
تاريكي دلم زدست توست ميخوام كه خاموشت كنم
سخت نگرفتم من ترا اما تو چه سخت ميگيري
گر رسم زندگي اينه خوشا به حال اسيري
از روز اول تو بودي رو دنده يكدندگي
لعنت اين خلق خدا بر اين مرامت زندگي
براي زنده بودنم ديگه بهونه ندارم
ميخوام بمونم اما حيف كه ديگه خونه ندارم
ميخوام برم تا بي كسي شايد كسي پيدا بشه
شايد كه مجنون دلم خالي ز هر ليلا بشه
اگه میخواین که اسمتون بره جز’ پیوندام ، اسم منو لینک کنین و خبرم کنین از نظرات ، تا منم لینکتونو بزارم