قاطي

تصور كن اگر قرار بود هر كس به اندازه ي دانش خود حرف بزند چه سكوتي بر دنيا حاكم ميشد 

خدا گفتم به من همه چيز بده تا از زندگي لذت ببرم، خدا گفت: به تو زندگي دادم تا از همه چيز لذت ببري

داشته باشيم:جان فدا کردن برای دوست چندان مشکل نيست،پيدا کردن دوستی که ارزش جان فدا کردن را داشته باشد مشکل است

زندگي قصه ي تلخي ست که از اغازش بس که ازرده شدم چشم به پايان دارم

خدايا شکرت که غم را آفريدي ، درد را آفريدي ، دلتنگي را آفريدي ، اشک را آفريدي چرا که اگر هميشه مي خنديدم و شاد بودم تو را از خاطر مي بردم اين واقعيت است ؛ من انقدر بی وفایم که تنها تو را در غم هايم صدا مي کنم چرا که شانه هايم توان تحملشان را ندارد

به دو چيز عشق مي ورزم يكي تو و ديگري وجود تو. به دو چيز اعتقاد دارم يكي خدا و ديگري تو. من در اين دنيا دو چيز ميخواهم يكي تو و ديگري خوشبختي تو. من اين دنيا را براي دو چيز ميخواهم يكي تو و ديگري براي با تو موندن تا هميشه دوستت دارم

موقعی كه می خواستمت می ترسیدم نگات كنم،موقعی كه نگات كردم ترسیدم باهات حرف بزنم. موقعی كه باهات حرف زدم ترسیدم نازت كنم،موقعی كه نازت كردم ترسیدم عاشقت بشم حالا كه عاشقت شدم میترسم از دستت بدم

هر چقدر میخواهید اشتباه کنید اما یک اشتباه را دو بار تکرار نکنید.

محبت از درخت آموز که سايه از سر هيزم شکن هم بر نميدارد